Gaat het over jeugd en gezondheid, dan kun je bij Mai Chin A Paw aankloppen. Met haar achtergrond in bewegingswetenschappen en epidemiologie houdt ze zich als onderzoeker, hoogleraar én voorzitter van de sectie Jeugd en Gezondheid van de afdeling Public and Occupational Health bij AmsterdamUMC bezig met onderzoek met, voor en door kinderen en jongeren. Wij spraken haar over de stand van zaken, de kansen, mogelijkheden én de huidige uitdagingen.

Eiwitten zijn hip. De trend is al jaren gaande, maar inmiddels kunnen we er echt niet meer omheen. Verschillende media belichten de hype rondom eiwitten, op sociale media poppen de beweringen en claims op en in de supermarkten vinden we steeds vaker claims rondom eiwitten. Eiwitshakes lijken hiermee allang niet meer alleen voor sporters. Bovendien is het aanbod niet beperkt tot eiwitshakes. Zuivel met extra eiwitten, eiwit verrijkte pindakaas, eiwit verrijkte havermout en zelfs brood met extra eiwitten: het bestaat. Fabrikanten spelen razend snel in op de hype. Zelfs bij producten die van nature hoog zijn in eiwitten, zoals tonijn, zien we dat het als ‘high protein’ in de markt wordt gezet door er met koeienletters ‘protein’ op te drukken.

In de topsport, met name in het wielrennen, wordt sterk de nadruk gelegd op het maximaal aanvullen van koolhydraten tijdens inspanning. Jonge profwielrenners kunnen hier baat bij hebben door hun uitzonderlijk hoge energieverbruik en de intensiteit van hun trainingen en wedstrijden. Wat echter opvalt, is dat veel oudere en recreatieve sporters dit voedingspatroon kopiëren. Het gevolg is gewichtstoename, toename van vetmassa, verhoogde kans op insulineresistentie en zelfs het ontstaan van prediabetische waarden bij atleten die nog op hoog niveau presteren. Levert een focus op herstel en een gepersonaliseerde benadering met aandacht voor leeftijd en metabole gezondheid niet meer op dan het klakkeloos overnemen van de voedingsstrategie van jonge topsporters?

Het gebruik van voedingssupplementen onder sporters is de afgelopen decennia sterk toegenomen. Hierdoor hebben gezondheidsprofessionals een belangrijke taak in het begeleiden van sporters bij het verantwoord inzetten ervan. Dit artikel geeft een overzicht van de huidige stand van zaken rondom voedingssupplementen in de sport, de wetenschappelijke onderbouwing en de belangrijkste risico’s. Ook biedt het handvatten voor de praktijk.

Dat bewegen goed is voor het hart, staat al decennia buiten kijf. Recent onderzoek laat bovendien zien dat niet alleen het aantal minuten beweging van invloed is op de cardiovasculaire gezondheid, maar ook de hoeveelheid tijd die we zittend doorbrengen. Zelfs wie dagelijks sport, maar de rest van de dag grotendeels zit, loopt een verhoogd risico op hart- en vaatziekten. In onze moderne samenleving, waarin lang zitten vaak onvermijdelijk is – achter het bureau, in de auto of voor de tv – krijgt het cardiovasculaire systeem het zwaar te verduren. In dit artikel onderzoeken we de relatie tussen de mate van beweging, zitgedrag en de cardiovasculaire gezondheid.

In de praktijk is labo-analyse van C-reactief proteïne (CRP) goed ingeburgerd. Een andere marker voor lagegraadinflammatie is interleukine-6, dat vooral voor onderzoeksdoeleinden in het bloed gemeten wordt. IL6 is een signaalstof met vele functies. Als spierhormoon werkt het anti-inflammatoir maar als ontstekingsfactor heeft het een pro-inflammatoire keerzijde.